Tahikardija

Jedini mjerimo sve vrste zračenja


	Ritmično podraživanje srca

Električki potencijal srčane stanice ovisi o omjeru natrijevih, kalijevih i kalcijevih iona s dvije strane membrane stanica. Unutar stanice ima više kalijevih iona, a van stanice više natrijevih i kalcijevih iona. Zbog tih razlika potencijal srčane stanice u mirovanju iznosi oko -60 mV. Srčani mišić ima karakterističan profil podražaja. Podražaj ventrikularne srčane mišićne stanice sastoji se od 5 faza (0,1, 2, 3 i 4). Najprije dolazi do naglog i masovnog ulaska natrijevih iona u srčanu stanicu, što potencijal stanice gotovo trenutačno iz -85 mV diže na oko +30 mV.

To se zove depolarizacija stanice. Nakon toga slijedi faza 1 tj. zatvaranje natrijevih kanala, otvaraju se kalijevi kanali i kalij počinje izlaziti iz stanice pa potencijal počinje padati (repolarizacija). Ali, u fazi 2 nastaje tzv. "plato" tj. jer u srčani mišić počinju ulaziti kalcijevi ioni koji povisuju električki potencijal srčane stanice, što uravnotežuje električki učinak izlaska kalijevih iona. Ali u fazi 3 utok kalcija staje i prevladava izlazak kalija iz stanice što uzrokuje padanje potencija i repolarizaciju na -85 mv što predstavlja fazu mirovanja tj. fazu 4. Novi podražaj počinje ponovnim ulaskom natrijevih iona i fazom 0.

Neke stanice srčanog tkiva su specijalizirane za spontano, periodično, odašiljanje impulsa, tj. oni su "pacemakeri". To znači da spontano generiraju akcijski potencijal brže nego druge stanice. Primarni pacemaker srca odakle kreće podražaj za kontrakciju naziva se sinus-atrijski čvor (SA-čvor), a nalazi se na mjestu gdje se spajaju glavna dovodna vena i desni atrij. Kada ove stanice spontano pošalju impuls on putuje trima provodnim vlaknima i dolazi do sekundarnog pacemakera koji se naziva atrioventrikularni čvor (AV-čvor).
Električki prijenos u AV-čvoru se malo zadrži (0,1 sekundu) prije nego brzo ode u ventrikularni mišić. Atriji su električki izolirani od ventrikula vezivnim tkivom, osim u točki (Hisov snop) gdje su vlakna koja provode impuls iz atrija u ventrikul.
Kucanje srca regulira se s vremena na vrijeme kako bi se prilagodilo metaboličkim potrebama za većim protokom krvi. I simpatički i parasimpatički sustav mijenjaju aktivnost SA-čvora i AV čvora. Parasimpatička stimulacija SA-čvora usporava odašiljanje impulsa i rad srca, dok parasimpatička stimulacija AV-čvora usporava prolaz impulsa kroz AV čvor. Srce u mirovanju normalno je pod većim utjecajem parasimpatikusa.
Simpatička stimulacija SA čvora uzrokuje ubrzanje rada srca, a simpatička stimulacija AV-čvora uzrokuje brže provođenje impulsa kroz AV-čvor. Pored bržeg rada srca (pozitivni kronotropni učinak) simpatička stimulacija utječe da se srčani mišić jače kontrahira (pozitivni inotropni učinak).
Bez utjecaja autonomnog živčanog sustava brzina rada srca bila bi 100 otkucaja u minuti. Ali, s obzirom da je srce pod stalnim utjecajem parasimpatikusa, brzina srca u odmaranju iznosi oko 70 otkucaja u minuti. Ukoliko se učinak parasimpatikusa blokira tada se brzina srca povisi na 150-180 otkucaja u minuti, jer prevladava učinak simpatikusa koji ubrzava rad srca. Stoga je brzina rada srca, zapravo, rezultat ravnoteže između utjecaja parasimpatikusa i simpatikusa.

Nodalna paroksizmalna tahikardija:
Započinje jednom ekstrasistolom (najčešće atrijskom).Impuls zatim kruži po nodusu istovremeno aktivirajući i atrije i ventrikle. Zbog toga se ne vidi retrogradni P-val koji je skriven u QRS kompleksu.Frekvencija je pravilna, između 150 i 220/min. QRS kompleks odgovara onome u normalnim uvjetima.Akcija atrija ne može se sa sigurnošću utvrditi.
Kako razlikovati od sinusne tahikardije: po tome što sinusna tahikardija ima pravilan P-val, te nižu i nekonstantnu frekvenciju.
Ovaj oblik aritmije nalazimo najčešće na holteru (tijekom 24 satnog snimanja EKG-a).

Tahikardija po akcesornim putovima

U zdravom miokardu jedina veza kojom impuls može proći iz atrija u ventrikule je Hissov snop! Međutim u nekih ljudi postoje i dodatni putovi kojima impulsi mogu proći (Kentov snopić). Zahvaljujući snopiću može doći do kruženja impulsa između atrija i ventrikla.


	Tahikardija započinje atrijskom ekstrasistolom i to baš onom koja zatekne Kentov snopić u refrakternom stanju. Impuls prođe preko Hissovog snopa do ventrikula te ih aktivira, a u međuvremenu Kentov snop izašao je iz refrakternosti te se po njemu impuls vraća u atrije i onda ponovno u vetrikule....i proces traje. Dakle ključno je postojanje akcesornog snopića i dobro tempirana atrijska ekstrasistola.

	Ventrikularna paroksizmalna tahikardija Pod pojmom VPT podrazumijevamo niz od 3 ili više uzastopnih udaraca koji potječu iz ventrikula (dakle niz ventrikularnih ekstrasistola). Mogu biti kratkotrajne (nonsustained) i produžene, postojane (sustained) i tad traju dulje od 30 sekundi. Frekvencija je od 140 do 200/min.Impuls se ne širi u atrije tako da SA odašilje svoj impuls svojom frekvencijom.To u EKG-u možemo zamijetiti po P valovima koji su disocirani i nepovezani s QRS kompleksima. VPT je ozbiljna komplikacija (organska bolest, intoksikacija digitalisom). Najčešće se susreće nakon preboljenog infarkta, a i kod dilatacijske miokardiopatije, prolapsa mitralnog zaliska.